Acts 13

Leggi questo capitolo con intenzione

Acts 13 is the beginning of the church's deliberate mission to the wider world. In Antioch the Holy Spirit sets apart Barnabas and Saul, and they sail to Cyprus, where a sorcerer is struck blind and a Roman proconsul believes. From there Saul, now called Paul, travels to Pisidian Antioch and preaches the chapter's centerpiece, a sermon in the synagogue that tells Israel's story from Egypt to David and then announces that God has raised Jesus, David's promised descendant, from the dead, so that forgiveness and justification are offered through him. The whole city gathers the next Sabbath; jealousy and opposition follow; and Paul and Barnabas turn to the Gentiles.

Apri commento del capitolo

Acts 13 is where the church stops waiting for the world to come to it. In Antioch, during worship and fasting, the Holy Spirit tells the leaders to set apart Barnabas and Saul, and they go, first to Cyprus and then into the interior of Asia Minor. Cyprus gives the journey its first confrontation, a sorcerer named Elymas who tries to keep a Roman governor from the faith and is struck blind, and its first notable convert, the governor himself. Luke marks the moment by calling Saul "Paul" for the first time. Then comes the sermon that occupies the center of the chapter. Invited to speak in the synagogue of Pisidian Antioch, Paul tells the story his hearers already knew, Egypt, the wilderness, the judges, Saul, David, and lands it on Jesus, David's promised descendant, whom Jerusalem did not recognize and God raised from the dead, never to see decay. Through him, Paul says, forgiveness is proclaimed and everyone who believes is justified from everything the law of Moses could not justify them from. The response is enormous and divided. The whole city gathers the next Sabbath; some believe, others contradict, and Paul and Barnabas announce that they will turn to the Gentiles, quoting Isaiah's promise of a light to the nations. They are driven out. They shake the dust off their feet. And the disciples, Luke says, were filled with joy and with the Holy Spirit.

Passi chiave

Acts 13:1-3 Acts 13:26-39 Acts 13:46-48 Isaiah 49:6

Historical and literary context

Antioch in Syria was the first largely Gentile church and the base for the journeys that took the gospel across the Roman world. Cyprus was Barnabas's home island. Sergius Paulus was a genuine Roman governor, and his interest reflects the curiosity Judaism and its offshoots attracted among educated Romans. Pisidian Antioch, in the interior of Asia Minor, had a synagogue with both Jews and God-fearing Gentiles, the mixed audience Paul addresses. Luke marks the transition from "Saul" to "Paul" in this chapter, and John Mark's departure at Perga will later cause a rift between Paul and Barnabas.

How the chapter unfolds

Verses 1 to 3 are the commissioning at Antioch by the Spirit, through fasting, prayer, and laying on of hands. Verses 4 to 12 are Cyprus: preaching in synagogues, the confrontation with Elymas, and the proconsul's faith. Verse 13 records John Mark leaving. Verses 14 to 41 are the sermon at Pisidian Antioch, recounting God's acts from the exodus through the judges, Saul, and David to Jesus, John the Baptist's witness, the crucifixion by those who did not recognize him, the resurrection with quotations from Psalm 2, Isaiah 55, and Psalm 16, and the offer of forgiveness with a warning from Habakkuk. Verses 42 to 52 tell of the crowds, the opposition, the turn to the Gentiles with Isaiah 49, the spread of the word, the expulsion, and the disciples' joy.

Why this chapter matters

Acts 13 records the first missionary journey and the sermon that shows how Paul preached to people who knew the Scriptures: as the completion of Israel's story in the resurrection of Jesus. Verse 39, "through Him everyone who believes is justified from everything you could not be justified from by the law of Moses," is the seed of the doctrine Paul will develop in Romans and Galatians. The turn to the Gentiles in verses 46 and 47, grounded in Isaiah's "light for the Gentiles," is a hinge of the whole book of Acts. The chapter also models mission as something the Spirit initiates and the church confirms through worship, fasting, and prayer.

Interpretive tension to watch

Verse 48 says that "all who were appointed for eternal life believed," while verse 46 says the opponents "do not consider yourselves worthy of eternal life." The chapter places divine appointment and human refusal side by side without explaining how they relate, and Christian traditions have read that juxtaposition very differently. Luke seems content to let both stand.

Domande per questo capitolo

The mission begins while the church is worshiping and fasting. What does that setting suggest about how the church discerns its calling?
Paul preaches the resurrection by walking through Israel's history. Why might telling the whole story matter more than stating the conclusion?
When opposed, Paul and Barnabas turn to the Gentiles and quote Isaiah. How does rejection become an opening in this chapter?

Study with context

Use this as a chapter guide, then press deeper into the text itself. The goal is to slow down observation, notice structure, and ask better questions before jumping to conclusions.

Aggiungi alle note

1 Antakyaʼdaki imanlılar topluluğunda peygamberler ve öğretmenler vardı. Adları Barnaba, Niger lakabıyla bilinen Şimon, Kirene şehrinden Lukiyus, bölge kralı Hirodesʼle birlikte büyümüş olan Menahem ve Saulʼdu. 2 Onlar oruç tutup Rabbe ibadet ederken Kutsal Ruh şöyle dedi: “Barnabaʼyla Saulʼu özel bir hizmete çağırdım. Onları bana ayırın.” 3 Oruç tutup dua ettikten sonra Barnabaʼyla Saulʼa elleriyle dokunarak kutsadılar. Sonra onları yolcu ettiler. 4 Böylece Kutsal Ruhʼun emriyle yola çıkan Barnabaʼyla Saul Selefkiye limanına gittiler, oradan da gemiyle Kıbrısʼa geçtiler. 5 Salamis şehrine varınca Yahudilerin toplantı yerlerinde Allahʼın sözünü duyurmaya başladılar. Yuhanna Markos onların yardımcısıydı. 6 Bütün adayı boydan boya geçip Baf şehrine geldiler. Orada Baryeşu adında Yahudi bir büyücüyle karşılaştılar. O aynı zamanda sahte bir peygamberdi. 7 Baryeşu, adanın valisi Sergiyus Pavlusʼa devamlı eşlik ediyordu. Vali akıllı biriydi. Barnabaʼyla Saulʼu çağırtıp Allahʼın sözünü işitmek istedi. 8 Baryeşu büyücü anlamına gelen Elimas adıyla tanınıyordu. O Barnabaʼyla Saulʼa karşı koydu ve valinin imana gelmesine engel olmaya çalıştı. 9 Fakat Pavlus olarak da bilinen Saul Kutsal Ruhʼla dolup gözlerini Elimasʼa dikti 10 ve şöyle dedi: “Seni İblis oğlu, doğru olan her şeyin düşmanı! Yüreğin her türlü yalan ve dolandırıcılıkla dolu. Rabbin doğru yolunu çarpıtmaktan vazgeçmeyecek misin? 11 İşte şimdi, Rab elini kaldırıp cezanı verecek. Kör olacaksın, bir süre güneşi göremeyeceksin!” O anda Elimasʼın üzerine sis ve karanlık çöktü. Sağa sola dönerek elinden tutup yol gösterecek birini aradı. 12 Vali bu olanları görünce, Rab hakkında öğretilenlere hayran kaldı ve iman etti. 13 Pavlus ve arkadaşları Bafʼtan denize açılıp Pamfilya bölgesindeki Perge şehrine gittiler. Orada Yuhanna Markos onlardan ayrılıp Yeruşalimʼe döndü. 14 Diğerleri Pergeʼden devam edip Pisidya sınırındaki Antakya şehrine vardılar. Şabat gününde Yahudilerin toplantı yerine girip oturdular. 15 Tevratʼtan ve peygamberlerin kitaplarından okunduktan sonra toplantı yerinin liderleri onları çağırtıp şöyle dediler: “Kardeşler, halkımıza bir teşvik sözünüz varsa söyleyin.” 16 Pavlus ayağa kalktı. Eliyle işaret ederek şöyle konuştu: “Ey İsrail soyu ve Allahʼtan korkan diğer milletler! Beni dinleyin! 17 Bu İsrail halkının ibadet ettiği Allah atalarımızı seçmişti. Mısırʼda gurbette yaşarlarken Allah onları büyük bir halk yaptı. Sonra onları kolunun gücüyle Mısırʼdan çıkardı. 18 Yaklaşık kırk yıl boyunca ıssız yerlerde onlara katlandı. 19 Kenan topraklarında yedi milleti yok etti ve topraklarını miras olarak halkımıza dağıttı. 20 Bütün bunlar yaklaşık dört yüz elli yıl sürdü. Bundan sonra onlara hâkimler verdi. Bu da peygamber Samuelʼin zamanına kadar sürdü. 21 Samuelʼden bir kral seçmesini istediler. Allah da onlara Benyamin oymağından Kişʼin oğlu Saulʼu kral yaptı. Kırk yıl böyle geçti. 22 Allah Saulʼun krallığına son verdi ve kral olarak Davudʼu başa geçirdi. Davud için şahitlik ederek şöyle dedi: ‘Ben İşayʼın oğlu Davudʼu buldum. O, gönlüme uygun bir adamdır ve bütün istediğimi yerine getirecek.’ 23 Allah, verdiği vaadi yerine getirerek bu adamın soyundan İsrail halkına bir Kurtarıcı gönderdi. Bu Kurtarıcı İsaʼdır. 24 İsaʼnın ortaya çıkmasından önce Yahya bütün İsrail halkını tövbe edip vaftiz olmaya çağırdı. 25 Yahya, görevini tamamlarken hep şöyle diyordu: ‘Sizce ben kimim? Ben Mesih değilim! Ama bakın, O benden sonra geliyor. Oʼnun ayaklarındaki sandaletlerini çözmeye layık değilim.’ 26 Kardeşler, bu kurtuluş haberi, İbrahimʼin soyundan gelenlere ve aranızda Allahʼtan korkan diğerlerine, yani hepimize gönderildi. 27 Yeruşalimʼde oturanlar ve onların liderleri İsaʼnın kim olduğunu fark etmediler ve Oʼnu yargıladılar. Böylece her Şabat günü okunan peygamberlerin sözlerini yerine getirdiler. 28 Aslında Oʼnu ölüm cezasına çarptırmak için hiçbir sebep bulamadılar, ama yine de Oʼnun öldürülmesini Pilatusʼtan istediler. 29 Kutsal Yazılarʼda Oʼnun hakkında yazılanların hepsini yerine getirdikten sonra Oʼnu çarmıhtan indirip mezara koydular. 30 Ama Allah Oʼnu ölümden diriltti. 31 İsa kendisiyle birlikte Celile bölgesinden Yeruşalimʼe gelmiş olanlara günlerce göründü. Onlar da şimdi İsa için halka şahitlik ediyorlar. 32 Biz de size şu müjdeyi getiriyoruz: Allah atalarımıza verdiği vaadi onların torunları olan bizler için yerine getirdi. Bunu İsaʼyı ortaya çıkarmakla yaptı. İkinci Mezmurʼda da yazıldığı gibi: ‘Sen benim oğlumsun, bugün ben sana baba oldum.’ 34 Allah İsaʼyı ölümden diriltti, bedeninin çürümesine hiçbir zaman izin vermeyecek. Allah bu konuda şunları söyledi: ‘Davudʼa söz verdiğim kutsal ve kalıcı bereketleri size vereceğim.’ 35 Bu sebeple başka bir Mezmurʼda şöyle diyor: ‘Sen sadık hizmetkârının mezarda çürümesine izin vermeyeceksin.’ 36 Davud kendi zamanında Allahʼın amacına hizmet ettikten sonra hayata gözlerini kapadı. Atalarının yanına gömüldü ve bedeni mezarda çürüdü. 37 Fakat İsa mezarda çürümedi. Allah Oʼnu ölümden diriltti. 38 Böylece kardeşler, şunu bilin ki, İsa sayesinde günahların bağışlandığı size bildiriliyor. Musaʼya verilen Tevrat, sizi günahlarınızdan kurtaramaz. 39 Fakat İsaʼya iman eden herkes, Oʼnun aracılığıyla kurtulur. 40 Bu sebeple dikkat edin, peygamberlerin söyledikleri başınıza gelmesin: 41 ‘Bakın, siz alay edenler, şaşkına dönün ve ortadan kaybolun! Çünkü sizin günlerinizde ben bir iş yapıyorum. Öyle bir iş ki, onu birisi size anlatsa bile, hiçbir zaman inanmayacaksınız.’ ” 42 Pavlusʼla Barnaba dışarı çıkarken, oradakiler bir sonraki Şabat gününde aynı konularda vaaz etmelerini onlardan rica ettiler. 43 Toplantı yerindeki toplantı dağıldıktan sonra Yahudilerin ve Yahudi inancını kabul eden dindar yabancıların birçoğu Pavlusʼla Barnabaʼya katıldı. Pavlusʼla Barnaba bu insanlarla konuşup onları hep Allahʼın lütfuna güvenmeye teşvik ettiler. 44 Ertesi Şabat günü hemen hemen bütün şehir Rabbin sözünü duymak için toplandı. 45 Fakat Yahudi liderler kalabalığı görünce kıskançlıkla doldular. Pavlusʼun söylediklerine karşı çıkıp ona hakaret etmeye başladılar. 46 Pavlus ve Barnaba ise cesaretle karşılık verdiler: “Allahʼın sözünün önce size bildirilmesi lazımdı. Madem siz onu reddediyorsunuz ve kendinizi sonsuz yaşama layık görmüyorsunuz, biz diğer milletlere dönüyoruz. 47 Çünkü Rab bize şöyle buyurdu: ‘Seni milletlere ışık yaptım. Dünyanın en uzak yerine kadar kurtuluş götüreceksin.’ ” 48 Yahudi olmayanlar bunu işitince sevinip Rabbin sözünü yüceltmeye başladılar. Sonsuz yaşama kavuşmak için seçilenlerin hepsi iman etti. 49 Rabbin sözü bütün o bölgede yayıldı. 50 Fakat Yahudi liderler, dindar olan saygın kadınları ve şehrin ileri gelen erkeklerini ayağa kaldırdılar. Pavlusʼla Barnabaʼya eziyet etmeye kışkırttılar ve onları memleketlerinden kovdular. 51 Pavlusʼla Barnaba ise onlara uyarı olsun diye, ayaklarının tozunu silktiler. Sonra Konyaʼya gittiler. 52 İsaʼnın Pisidya Antakyasıʼndaki öğrencileri sevinç ve Kutsal Ruhʼla dolup taşıyorlardı.

Trasforma la lettura in vero studio

Registrati per salvare versetti, prendere note e studiare con strumenti AI.

Registrati Accedi

Scegli il tuo prossimo passo dopo questo capitolo Continua a leggere, scegli un piano o continua a studiare con l'AI.

Leggi il prossimo capitolo Acts 14 in Türkçe İncil.

Piani di lettura

Scegli un piano se vuoi trasformare questo capitolo in un'abitudine ripetibile.

Chiedi all’IA di questo capitolo

Continua con lo studio AI se il testo solleva domande o va più in profondità di una lettura.

Segui i temi che questo capitolo apre Argomenti correlati per le domande più ampie che questo capitolo potrebbe aver aperto.

Sfoglia tutti gli argomenti