Proverbs 31

Basahin ang kabanatang ito nang may layunin

Magtanong sa AI tungkol sa kabanatang ito

Proverbs 31 closes the book with two voices. First a queen mother instructs her son, King Lemuel, on the discipline a ruler needs: not to waste himself on women or wine, and to speak up for those who have no voice. Then comes the alphabet poem of the woman of noble character, whose husband trusts her, whose hands are never idle, who buys fields and sells linen and opens her arms to the poor, and whose secret is named in the second-to-last verse: she fears the LORD.

Buksan ang komentaryo ng kabanata

Proverbs 31 is remembered for its last poem, but it begins with a mother teaching a king. Her advice is blunt: do not spend your strength on women, do not drink yourself out of justice, and use the mouth a king has to speak for people who have none. Then the book turns to its finale, an alphabet poem about a woman of noble character. She is easy to admire and easy to misread. She rises before dawn, trades, plants a vineyard, clothes her household against the snow, sells linen to merchants, teaches with wisdom, and is praised by her children and her husband. Some readers hear a standard no one could meet. The poem itself points elsewhere. It opens with "who can find?", the same question the book asked about wisdom, and it ends by naming what lies beneath everything else: "a woman who fears the LORD is to be praised." Proverbs began with the fear of the LORD as the beginning of knowledge, and it ends with the fear of the LORD embodied in a working life. Charm deceives, beauty fades, and the works of a wise person speak for themselves at the gates. That is the book's last word, and it is a picture rather than a maxim.

Mahahalagang sipi

Proverbs 31:1-9 Proverbs 31:10-12 Proverbs 31:20-26 Proverbs 31:30-31 Proverbs 1:7

Historical and literary context

King Lemuel is otherwise unknown, and the chapter is one of the few places in Proverbs where a teacher is explicitly a woman, the king's mother. The closing poem is an acrostic, twenty-two verses following the Hebrew alphabet, which marks it as a carefully composed conclusion rather than a random collection. In Jewish practice it is traditionally sung or recited in the home on Friday evening at the start of the Sabbath. Its portrait of a household economy, with wool and flax, merchant ships, vineyards, and linen for sale, reflects the working life of ancient Israel.

How the chapter unfolds

Verses 1 to 9 are the mother's oracle to Lemuel, moving from warnings about appetite to a positive charge: open your mouth for the voiceless, judge righteously, defend the poor. Verses 10 to 31 are the acrostic poem. It opens with a question, "who can find?", moves through the woman's trustworthiness, her work, her trade, her generosity, her foresight, her wisdom in speech, and her household's praise, and ends with the book's conclusion: charm deceives and beauty fades, but the fear of the LORD is the thing to be praised, and her works praise her at the gates.

Why this chapter matters

Proverbs opened with "the fear of the LORD is the beginning of knowledge," and it closes with a woman who fears the LORD, which means the whole book is framed by that phrase, and its final picture of wisdom is not a sage but a working woman. The poem has been read as a portrait of an ideal wife, as a description of Lady Wisdom herself embodied in daily life, and as a model of strength, since "strength and honor are her clothing" and she "can laugh at the days to come." The mother's charge to the king, to speak for the dispossessed, is one of the Old Testament's clearest statements of what power is for.

Interpretive tension to watch

Is the woman of verses 10 to 31 a standard for every wife, a poetic ideal that no one person is meant to match, or wisdom personified as the book has personified her from chapter 1 onward? The answer shapes whether the chapter is read as a burden or as a celebration. The poem's own frame, "who can find?" at the start and the fear of the LORD at the end, points toward wisdom lived out rather than a checklist.

Mga tanong para sa kabanatang ito

  • The queen mother tells her son to open his mouth for those with no voice. Who has no voice where you have some?
  • Why might the book of Proverbs end its search for wisdom with a portrait of ordinary work, trade, and household care rather than with a philosopher?
  • Verse 30 sets charm and beauty against the fear of the LORD. What does that contrast say about how the whole book has taught the reader to see?

Study with context

Use this as a chapter guide, then press deeper into the text itself. The goal is to slow down observation, notice structure, and ask better questions before jumping to conclusions.

Idagdag sa Mga Tala
1 Ang mga salita ni Haring Lemuel—ang pananalita na itinuro ng kaniyang ina sa kaniya. 2 Ano, aking anak? At ano, anak sa aking sinapupunan? At ano, anak ng aking mga panata? — 3 Huwag mong ibigay ang lakas mo sa mga babae, o ang mga kaparaanan mo sa mga naninira sa mga hari. 4 Hindi ito para sa mga hari, Lemuel, hindi para sa mga hari ang uminom ng alak, ni para sa mga namumuno ang magtanong, “Nasaan ang matapang na inumin? 5 Dahil kung sila ay iinom, makakalimutan nila kung ano ang naisabatas, at mababaluktot ang mga karapatan ng lahat ng mga naghihirap. 6 Bigyan ang mga taong nasasawi ng inuming matapang at alak sa mga taong may mapait na kalungkutan. 7 Iinom siya at makakalimutan niya ang kaniyang kahirapan, at hindi niya maaalala ang kaniyang kabalisahan. 8 Magsalita ka para sa mga hindi nakakapagsalita, para sa mga kapakanan ng lahat ng mga napapahamak. 9 Magpahayag at humatol sa pamamagitan ng panukat na matuwid at ipagtanggol ang kapakanan ng mga mahihirap at ng mga taong nangangailangan. 10 Sino ang makatatagpo ng may kakayahang asawang babae? Ang halaga niya ay higit sa mamahaling hiyas. 11 Ang puso ng kaniyang asawang lalaki ay nagtitiwala sa kaniya, at kailanman hindi siya maghihirap. 12 Mga mabubuting bagay ang ginagawa niya para sa kaniya at hindi masama sa lahat ng mga araw ng kaniyang buhay. 13 Pumipili siya ng balahibo at lana at gumagawa ng may kasiyahan ang kaniyang mga kamay. 14 Katulad siya ng mga barko ng mangangalakal; nagdadala siya ng pagkain mula sa malayo. 15 Bumabangon siya habang gabi pa at nagbibigay ng pagkain sa kaniyang sambahayan, at ipinamamahagi niya ang mga gawain sa kaniyang mga aliping babae. 16 Isinasaalang-alang niya ang bukirin at ito ay binibili, sa pamamagitan ng bunga ng kaniyang mga kamay, nakapagtanim siya ng ubasan. 17 Dinadamitan niya ang kaniyang sarili ng lakas at pinalalakas niya ang kaniyang mga braso. 18 Nauunawaan niya kung ano ang magbibigay ng malaking kita para sa kaniya; buong gabi ay hindi namatay ang kaniyang lampara. 19 Inilalagay niya ang kaniyang mga kamay sa ikiran, at buhol na sinulid ay kaniyang hinahawakan. 20 Ang mga taong mahihirap ay inaabot niya ng kaniyang kamay; ang mga taong nangangailangan ay inaabot niya ng kaniyang mga kamay. 21 Hindi siya natatakot sa lamig ng niyebe para sa kaniyang sambahayan, dahil ang kaniyang buong sambahayan ay nababalot ng pulang makapal na kasuotan. 22 Gumagawa siya ng mga sapin para sa higaan niya at mga lilang damit na pinong lino ang sinusuot niya. 23 Ang kaniyang asawa ay kilala sa mga tarangkahan, kapag umuupo siya kasama ng mga nakatatanda sa bayan. 24 Gumagawa at nagbebenta siya ng linong kasuotan, at nagmumula sa kaniya ang mga sintas ng mga mangangalakal. 25 Ang kalakasan at karangalan ay suot niya, at sa oras na darating, siya ay tumatawa. 26 Binubuksan niya ang kaniyang bibig ng may karunungan, at nasa kaniyang dila ang batas ng kabaitan. 27 Binabantayan niya ang pamamaraan ng kaniyang sambahayan at hindi kumakain ng tinapay ng pagkabatugan. 28 Ang kaniyang mga anak ay babangon at tinatawag siyang pinagpala; ang kaniyang asawang lalaki ay pupurihin na nagsasabing, 29 “Maraming mga babae ang gumawa ng mabuti, ngunit hinihigitan mo silang lahat.” 30 Ang pagiging elegante ay mapanlinlang, ang kagandahan ay walang kabuluhan, pero ang babaeng may takot kay Yahweh ay mapapapurihan. 31 Ibigay mo sa kaniya ang bunga ng mga kaniyang kamay, at hayaan mong ang kaniyang mga gawa, sa mga tarangkahan, siya ay papurihan.

Gawing tunay na pag-aaral ang pagbabasa

Mag-sign up para mag-bookmark ng mga talata, gumawa ng tala, at mag-aral gamit ang AI tools.

Mag-sign Up Mag-log In
Piliin ang susunod mong hakbang pagkatapos ng kabanatang ito Magpatuloy sa pagbabasa, pumili ng plano, o magpatuloy sa pag-aaral gamit ang AI.
Lumipat sa susunod na aklat Ecclesiastes kabanata 1.

Mga Plano sa Pagbasa

Pumili ng plano kung gusto mong gawing paulit-ulit na gawi ang kabanatang ito.

Magtanong sa AI tungkol sa kabanatang ito

Magpatuloy sa AI study kung may mga tanong o mas malalim pa sa isang pagbabasa ang teksto.
Sundin ang mga temang binubuksan ng kabanatang ito Mga kaugnay na topic hub para sa mas malalaking tanong na maaaring nabuksan ng kabanatang ito.
Mag-browse ng lahat ng mga paksa

Bible passages about prayer

A curated Bible hub for readers searching for prayer, dependence, boldness before God, and persevering intercession.

Bible passages about wisdom

A curated Bible hub for readers searching for wisdom, discernment, fear of the Lord, and obedient living.

Bible passages about hope

A curated Bible hub for readers searching for hope, endurance, resurrection certainty, and final restoration.

Bible passages about grief

A curated Bible hub for readers searching for grief, mourning, tears, comfort, and hope in loss.