Matthew 18

Basahin ang kabanatang ito nang may layunin

Magtanong sa AI tungkol sa kabanatang ito

Matthew 18 is Jesus's teaching on life inside the community of his followers, and it begins with a child. Asked who is greatest in the kingdom, Jesus sets a child among the disciples and says that entering the kingdom requires becoming like one. He warns of millstones for anyone who causes a little one to stumble, tells of a shepherd who leaves ninety-nine sheep for one, lays out how to confront a brother who sins, promises his presence where two or three gather, and, when Peter asks how often to forgive, answers with seventy-seven times and a parable about a servant forgiven an unpayable debt who would not forgive a small one.

Buksan ang komentaryo ng kabanata

Matthew 18 answers a question the disciples keep asking in different forms: who is the greatest? Jesus answers by calling a child over and standing him in the middle of the group. Unless you turn and become like this, you will not even enter the kingdom, let alone rank in it. From that child the chapter never really moves away. The little ones must not be caused to stumble; better a millstone and the sea than that. The little ones must not be despised; their angels see the Father's face. When one of them wanders, the shepherd leaves the ninety-nine and goes after the one, because the Father is not willing that any of them perish. When one of them sins against you, go to him privately, then with witnesses, then before the church, and know that Christ himself is present where two or three gather in his name. Then Peter asks the question the whole chapter has been leading to: how many times must I forgive? Seven? Not seven, Jesus says, but seventy-seven, and tells a story to explain why. A servant who owed a king more than he could earn in a thousand lifetimes was forgiven everything, walked out, and seized a colleague by the throat over a few months' wages. The king's question is the chapter's question: should you not have had mercy, as I had on you?

Historical and literary context

The chapter is the fourth of Matthew's five great teaching blocks, sometimes called the community discourse, given in Galilee before the final journey to Jerusalem. Children in the ancient world had no status, which is the point of Jesus's object lesson. The procedure for confronting a sinning brother draws on Deuteronomy 19 and its rule of two or three witnesses, and "tell it to the church" is one of only two uses of the word "church" in the Gospels. The ten thousand talents of the parable was an almost unimaginable sum, larger than the annual revenue of whole provinces, set against a hundred denarii, a few months' wages.

How the chapter unfolds

Verses 1 to 5 answer the question of greatness with a child. Verses 6 to 9 warn against causing little ones to stumble and against the hand, foot, or eye that causes oneself to sin. Verse 10 speaks of the angels of the little ones. Verses 12 to 14 give the parable of the lost sheep, with the Father unwilling that any little one perish. Verses 15 to 20 lay out confrontation, witnesses, the church, binding and loosing, and Christ's presence among two or three. Verses 21 to 35 are Peter's question, the answer of seventy-seven times, and the parable of the unforgiving servant, ending with the warning that the Father will treat those who refuse to forgive from the heart the same way.

Why this chapter matters

Matthew 18 has shaped how churches handle greatness, sin, and forgiveness. Its picture of the child as the model of the kingdom reversed every ancient assumption about status. Its step-by-step process for a brother who sins, private confrontation, then witnesses, then the church, is the foundation of Christian practices of correction and reconciliation. "Where two or three gather together in My name, there am I with them" is among the most quoted promises of Jesus. And the parable of the unforgiving servant is the Bible's sharpest illustration of why forgiven people must forgive: the debt God cancels is beyond repayment, and the debts we hold against each other are small beside it.

Interpretive tension to watch

The chapter promises that whatever the church binds or looses on earth is bound or loosed in heaven, and that the Father grants what two agree to ask. Readers have taken these as sweeping guarantees or as promises tied to their context of reconciling a sinning brother. Likewise, the parable ends with the forgiven servant handed over to be tortured until he repays. Is God's forgiveness conditional on ours? The chapter's own logic suggests that refusing to forgive reveals a heart that never received forgiveness, rather than a bargain God revokes.

Mga tanong para sa kabanatang ito

  • Jesus answers a question about greatness by placing a child in the middle. What about a child is he asking the disciples to become?
  • The process in verses 15 to 17 begins privately. Why might Jesus insist on that order, and what goes wrong when it is skipped?
  • The forgiven servant is choked by a debt of a few months' wages after being released from one of impossible size. Where does that proportion show up in your own grudges?

Study with context

Use this as a chapter guide, then press deeper into the text itself. The goal is to slow down observation, notice structure, and ask better questions before jumping to conclusions.

1 Sa oras ding iyon, lumapit kay Jesus ang mga alagad at sinabi, “ Sino ang pinakadakila sa kaharian ng langit?” 2 Tinawag ni Jesus ang isang bata sa kaniya, at inilagay niya sa kanilang kalagitnaan, 3 at sinabi, “Totoo itong sinasabi ko sa inyo, maliban na lamang kung kayo ay magsisi at maging katulad ng mga maliliit na bata, hindi talaga kayo makapapasok sa kaharian ng langit. 4 Kaya kung sinuman ang nagpapakumbaba sa kaniyang sarili katulad ng maliit na batang ito, ang taong iyon ang pinakadakila sa kaharian ng langit. 5 At sinumang tumatanggap sa katulad ng maliit na batang ito alang-alang sa aking pangalan ay tinatanggap ako. 6 Ngunit ang sinuman ang magiging sanhi ng pagkakasala ng isa sa mga maliliit na bata na sumampalataya sa akin, mas mabuti para sa kaniya na talian ang leeg ng malaking batong gilingan, at dapat siyang ilubog sa kailaliman ng dagat. 7 Sa aba sa sanlibutan dahil sa panahon ng pagkatisod! Sapagkat kinakailangang dumating ang mga panahong iyon, ngunit sa aba sa taong sanhi ng pinanggalingan nito! 8 Kung ang iyong kamay o mga paa ay nagiging sanhi ng inyong pagkatisod, putulin ninyo ito at itapon ninyo ito palayo sa inyo. Mas mabuti para sa inyo ang pumasok sa buhay na may kapansanan o lumpo, kaysa itapon sa walang hanggang apoy na may dalawang kamay o dalawang paa. 9 Kung ang inyong mga mata ay maging dahilan ng inyong pagkatisod, dukutin ninyo ito at itapon ninyo ito palayo sa inyo. Mas mabuti para sa inyo ang pumasok sa buhay na may isang mata, kaysa itapon sa walang hanggang apoy na may dalawang mata. 10 Tingnan ninyo na huwag ninyong hahamakin kahit na isa sa mga maliliit na bata. Sapagkat sasabihin ko sa inyo na sa langit, ang kanilang mga anghel ay laging nakatingin sa mukha ng aking Amang nasa langit. ( 11 Sapagkat pumarito ang Anak ng Tao upang maligtas ang mga nawawala.) 12 Ano sa palagay ninyo? Kung may isang taong mayroong isandaang tupa, at ang isa ay naligaw, hindi ba niya iiwan ang siyamnapu't siyam sa burol at maghahanap sa isang naliligaw? 13 At kung matagpuan niya ito, totoo itong sinasabi ko sa inyo, ikagagalak niya ito higit sa siyamnapu't siyam na hindi naligaw. 14 Sa gayon ding paraan, hindi ito ang kalooban ng inyong Ama na nasa langit na ang isa sa mga maliliit na batang ito ay mapahamak. 15 Kung ang iyong kapatid ay nagkasala laban sa iyo, pumuntahan mo, ipakita mo ang kaniyang pagkakamali na ikaw at siya lamang. Kung makikinig siya sa iyo, mapapanumbalik mo ang iyong kapatid. 16 Ngunit kung hindi siya makinig sa iyo, isama mo sa iyo ang isa o dalawa pang mga kapatid, upang sa pamamamagitan ng bibig ng dalawa o tatlong mga saksi ang bawat salita ay maaaring mapatunayan. 17 At kung tumanggi siyang makinig sa kanila, sabihin ito sa iglesiya. Kung siya ay tumanggi na makinig sa iglesiya, ituring ninyo siyang gaya ng isang Gentil at maniningil ng buwis. 18 Totoo itong sinasabi ko sa inyo, anumang mga bagay ang igapos ninyo sa lupa ay igagapos din sa langit. At anumang mga bagay ang inyong kalagan sa lupa ay kakalagan din sa langit. 19 Dagdag pa nito, sinasabi ko sa inyo, na kung ang dalawa sa inyo ay sumang-ayon sa lupa tungkol sa anumang bagay na kanilang hinihiling, mangyayari ito sa kanila sa pamamagitan ng aking Amang nasa langit. 20 Sapagkat kung saan ang dalawa o tatlo ang nagkatipon dahil sa aking pangalan, naroon ako sa kanilang kalagitnaan.” 21 Pagkatapos, lumapit si Pedro at sinabi kay Jesus, “Panginoon, ilang beses ba na magkakasala ang aking kapatid laban sa akin at akin siyang patatawarin? Hanggang pitong beses?” 22 Sinabi ni Jesus sa kaniya, “Hindi ko sasabihin sa inyo na pitong beses, kundi hanggang pitumpung ulit at pito. 23 Samakatuwid, ang kaharian ng langit ay maihahalintulad sa isang hari na nais makipagsulit sa kaniyang mga utusan. 24 Habang inuumpisahan ang pagsusulit, isang utusan ang dinala sa kaniya na nagkautang ng sampung libong mga talento. 25 Ngunit dahil sa wala siyang kakayanan na magbayad, inutusan siya ng kaniyang amo na ipagbili, kasama ng kaniyang asawa at mga anak at lahat na mayroon siya, at nang makabayad. 26 Kaya lumuhod ang utusan, yumuko sa kaniyang harapan, at sinabi, 'Amo, pagtiisan mo ako, at babayaran ko ang lahat.' 27 Kaya nahabag ang amo sa kaniyang utusan, pinakawalan siya at pinatawad ang kaniyang utang. 28 Ngunit lumabas ang utusan at nakita ang isa sa kaniyang kapwa utusan na nagkautang sa kaniya ng isang daang denario. Sinunggaban niya ito, sinakal at sinabi, 'Bayaran mo ako sa iyong inutang.' 29 Ngunit lumuhod ang kaniyang kapwa utusan at nakiusap sa kaniya na nagsasabi, “Pagtiisan mo ako, at babayaran rin kita.' 30 Ngunit tumanggi ang naunang utusan. Sa halip, pumunta siya at itinapon siya sa kulungan, hanggang sa mabayaran niya ang kaniyang inutang. 31 Nang makita ng kapwa mga utusan kung ano ang nangyari, labis silang nagdamdam. Pumunta sila sa kanilang amo at sinabi ang lahat ng nangyari. 32 Pagkatapos nito, ipinatawag ng amo ang kaniyang utusan, at sinabi sa kaniya, 'Napakasama mong utusan, pinatawad kita sa lahat ng iyong inutang dahil ikaw ay nakiusap sa akin. 33 Hindi ba dapat naawa ka din sa iyong kapwa utusan, gaya ng pagkahabag ko sa iyo? 34 Nagalit ang kaniyang amo at ibinigay siya sa mga tagapagpahirap hanggang sa mabayaran niya ang lahat ng kaniyang mga inutang. 35 Kaya ganoon din ang gagawin sa inyo ng aking Ama na nasa langit kung ang bawat isa sa inyo ay hindi magpapatawad sa kaniyang kapatid na mula sa kaniyang puso.”

Gawing tunay na pag-aaral ang pagbabasa

Mag-sign up para mag-bookmark ng mga talata, gumawa ng tala, at mag-aral gamit ang AI tools.

Piliin ang susunod mong hakbang pagkatapos ng kabanatang ito Magpatuloy sa pagbabasa, pumili ng plano, o magpatuloy sa pag-aaral gamit ang AI.
Sundin ang mga temang binubuksan ng kabanatang ito Mga kaugnay na topic hub para sa mas malalaking tanong na maaaring nabuksan ng kabanatang ito.