2 Kings 7

Basahin ang kabanatang ito nang may layunin

Magtanong sa AI tungkol sa kabanatang ito

2 Kings 7 is the end of the siege of Samaria. With the city starving, Elisha announces that by the same time tomorrow flour and barley will sell cheaply at the gate; the king's officer scoffs that it could not happen even if the LORD opened windows in heaven, and is told he will see it but not eat it. Four lepers outside the gate walk to the Aramean camp and find it empty: the LORD had made the army hear chariots and it fled. The lepers eat and hide plunder, then stop themselves: this is a day of good news and we are keeping silent. They tell the city, the people plunder the camp, prices fall as Elisha said, and the scoffing officer is trampled to death in the gate.

Buksan ang komentaryo ng kabanata

2 Kings 7 begins in a city where mothers have eaten their children, and the prophet Elisha says that by this time tomorrow a measure of fine flour will sell for a shekel at the gate. The king's right-hand man laughs; even if the LORD opened windows in the sky, he says, it could not happen. You will see it, Elisha answers, and you will not eat any of it. Then the story leaves the palace for the gate, where four lepers sit in the place lepers were allowed to sit, and they do the arithmetic of the desperate. If we go into the city we starve. If we sit here we starve. If we walk over to the Arameans they may kill us, or they may not. They walk. At dusk they reach the edge of the enemy camp and there is no one there, because in the night God had let the whole army hear the thunder of chariots and horses and they had run for their lives, leaving tents, horses, donkeys, food, and silver. The lepers eat, drink, and start hiding treasure, and then one of them says the sentence the chapter is remembered for: we are not doing right; this is a day of good news, and we are keeping it to ourselves. They go and shout it to the gatekeepers. The king suspects a trap, a servant points out that the men they would send are as good as dead anyway, the scouts follow a road strewn with thrown-away armor all the way to the Jordan, and by morning the people are pouring out of the gate to plunder the camp and flour is selling for a shekel, exactly as promised. The officer who laughed is in charge of that gate, and the crowd tramples him to death.

Mahahalagang sipi

2 Kings 7:1-2 2 Kings 7:3-9 2 Kings 7:10-16 2 Kings 7:17-20 2 Kings 6:24-33 Judges 7:19-22

Historical and literary context

The chapter belongs to the Elisha cycle in the ninth century BC, during the wars between Israel and Aram-Damascus under Ben-hadad. Chapter 6 describes the siege's horror: a donkey's head sold for eighty shekels and a mother had eaten her child. A seah was about seven liters, and the prices Elisha predicts are those of normal times, so the prophecy is that the famine will end overnight. Lepers were excluded from the city and lived at the gate, dependent on charity. The Hittites and Egyptians the Arameans feared were the great powers to the north and south, and a hired coalition was a plausible terror. The officer "on whose arm the king leaned" held a position of trust known from Egyptian and Assyrian courts.

How the chapter unfolds

Verses 1 and 2 give Elisha's prophecy and the officer's scoffing, with the sentence on him. Verses 3 to 5 follow the four lepers' reasoning and their discovery of the empty camp. Verses 6 and 7 explain the flight: the LORD's sound of an army in the night. Verses 8 and 9 show the lepers feasting and hiding loot, then their change of heart. Verses 10 to 15 carry the news into the city, the king's suspicion of a trap, a servant's proposal, and the scouts' confirmation as far as the Jordan. Verses 16 to 20 record the plunder, the fulfilled prices, and the officer's death in the gate, told twice to underline the word of the LORD.

Why this chapter matters

"This is a day of good news, and we are keeping silent" has been the text of countless sermons on the duty to share the gospel, with the four lepers as the unlikely evangelists who could not keep salvation to themselves. The officer who saw the miracle and did not eat of it is the Bible's picture of unbelief that witnesses the truth too late. The story also belongs with Gideon's three hundred and Jehoshaphat's singers among the accounts of victories won without a battle, by a sound God made, and it has been read as a lesson that deliverance often comes through the people nobody counted.

Interpretive tension to watch

The chapter presents the Aramean flight as God's direct act, a sound and nothing more, which sits alongside the more ordinary explanation of a panic in a besieging army; the text is content to attribute the panic to the LORD. The officer's fate, trampled for a sarcastic remark, strikes modern readers as harsh, and the narrator's double telling of it shows how seriously the story takes the prophetic word. The lepers' first instinct to hide silver and gold is reported without comment, and their repentance seems driven as much by fear of being found out as by conscience, which is part of the story's realism.

Mga tanong para sa kabanatang ito

  • The lepers had nothing to lose, and that freed them to walk toward the enemy. What does having nothing to lose make possible?
  • "This is a day of good news, and we are keeping silent." What good news are you sitting on, and why?
  • The officer saw the prophecy fulfilled and did not eat of it. What is the difference between seeing God's goodness and receiving it?

Study with context

Use this as a chapter guide, then press deeper into the text itself. The goal is to slow down observation, notice structure, and ask better questions before jumping to conclusions.

Idagdag sa Mga Tala
1 Sinabi ni Eliseo, “Pakinggan ninyo ang salita ni Yahweh. Ito ang sinasabi niya: 'Bukas, sa ganitong oras, isang takal ng mainam na harina ang ipagbibili kapalit ng isang sekel, at dalawang takal ng sebada ang ipagbibili kapalit ng isang sekel sa tarangkahan ng Samaria.'” 2 Pagkatapos ang kapitan na kanang kamay ng hari ay sumagot sa lingkod ng diyos, at sinabi, “Masdan mo, kahit na gumawa si Yahweh ng bintana sa langit, maaari bang mangyari ito?” Tumugon si Eliseo, “Masasaksihan mo itong mangyari gamit ang sarili mong mga mata, pero hindi ka makakakain mula dito.” 3 Ngayon, mayroong apat na lalaking may ketong sa labas ng tarangkahan ng lungsod. Sinabi nila sa isa't isa, “Bakit tayo mauupo rito hanggang mamatay tayo? 4 Kung sabihin nating papasok tayo sa lungsod, ang taggutom ay nasa lungsod, at mamamatay tayo roon. Pero kung uupo pa rin tayo dito, mamamatay pa rin tayo. Kaya ngayon, halika, pumunta tayo sa hukbo ng mga Aramean. Kung pananatilihin nila tayong buhay, mabubuhay tayo, at kung papatayin nila tayo, mamamatay lang tayo.” 5 Kaya tumayo sila nang mag-gagabi na para pumunta sa kampo ng mga Aramean; nang dumating sila sa pinakalabas na bahagi ng kampo, walang naroon. 6 Dahil pinarinig ng Panginoon sa mga Aramean ang ingay ng mga karwahe, at ang ingay ng mga kabayo —ang ingay ng isang malaking hukbo, at sinabi nila sa isa't isa, “Inupahan ng hari ng Israel ang mga hari ng mga Hiteo at mga taga-Ehipto para pumunta laban sa amin.” 7 Kaya tumayo ang mga sundalo at tumakas nang mag-gagabi na; iniwan nila ang kanilang mga tolda, mga kabayo, mga asno, at ang kampo sa lagay nito, at tumakas para sa mga buhay nila. 8 Nang dumating sa pinakalabas na bahagi ng kampo ang mga lalaking may ketong, pumasok sila sa loob ng isang tolda at kumain at uminom, at tinangay ang pilak at ginto at mga damit at tinago ito. Bumalik sila at pumasok sa isa pang tolda at tinangay ang mga nasamsam nila mula roon at tinago itong muli. 9 Pagkatapos sinabi nila sa isa't isa, “Hindi tama ang ginagawa natin. Ang araw na ito ay araw ng magandang balita, pero nananahimik tayo patungkol dito. Kung maghihintay tayo hanggang bukang-liwayway, parurusahan tayo. Kaya, halina at sabihin natin ito sa sambahayan ng hari.” 10 Kaya't pumunta sila at tinawag ang mga tagabantay ng tarangkahan ng lungsod. Sinabi nila sa kanila, “Nagpunta kami sa kampo ng mga Aramean, pero walang naroon, wala ni tunog ninuman, pero naroon ang mga kabayo nila, at ang mga asnong nakatali, at ang mga tolda sa lagay nito.” 11 At isinigaw ng mga bantay ng tarangkahan ang balita, at pagkatapos sinabi ito sa loob ng sambahayan ng hari. 12 Pagkatapos bumangon ang hari kinagabihan at sinabi sa kaniyang mga lingkod, “Sasabihin ko sa inyo ngayon ang ginawa ng mga Aramean sa atin. Alam nilang gutom tayo, kaya umalis sila ng kampo para magtago sa mga bukirin. Sinasabi nila, “Sa oras na lumabas sila sa lungsod, kukunin natin sila nang buhay, at papasok tayo sa lungsod.'” 13 Sumagot ang isa sa mga lingkod ng hari at sinabing, “Pakiusap, hayaan mong kunin ng ilan sa mga tauhan ang limang kabayong natitira sa lungsod. Tulad sila ng lahat ng natitira sa mga mamamayan ng Israel —karamihan ay patay na; hayaan mong ipadala namin sila at tingnan ito.” 14 Kaya kumuha sila ng dalawang karwahe na may mga kabayo, at sinugo sila ng hari sa hukbo ng mga Aramean, sinasabing, “Tingnan ninyo iyon.” 15 Sinundan nila sila hanggang sa Jordan, at ang lahat ng daanan ay puno ng mga damit at gamit na iniwan ng mga Aramean sa pagmamadali. Kaya bumalik ang mga mensahero at sinabi sa hari.” 16 Lumabas ang mga tao at sinamsam ang mga gamit sa kampo ng mga Aramean. Kaya ang takal ng mainam na harina ay ipinagbili sa halagang isang sekel at ang dalawang takal ng sebada ay kapalit ng isang sekel, tulad ng sinabi ni Yahweh. 17 Inutusan ng hari ang kapitan, ang kaniyang kanang kamay, para mangasiwa sa tarangkahan, at tinapak-tapakan siya ng mga tao sa daan ng tarangkahan. Namatay siya gaya ng sinabi ng lingkod ng Diyos nang bumaba ang hari sa kaniya. 18 Kaya nangyari iyon gaya ng sinabi ng lingkod ng Diyos sa hari, sinasabing, “Sa oras na ito sa tarangkahan ng Samaria, ang dalawang takal ng sebada ay ipagbibili sa halagang isang sekel, at ang isang takal ng mainam na harina para sa isang sekel.” 19 Sinagot ng kapitang iyon ang lingkod ng Diyos at sinabing, “Kahit gumawa si Yahweh ng bintana sa langit, maaari bang mangyari ito?” Sinabi ni Eliseo, “Makikita mong mangyari ito nang sarili mong mga mata, pero hindi ka kakain mula rito.” 20 At nangyari ito sa kaniya sa ganoong paraan, dahil tinapak-tapakan siya ng mga tao sa tarangkahan, at namatay siya.

Gawing tunay na pag-aaral ang pagbabasa

Mag-sign up para mag-bookmark ng mga talata, gumawa ng tala, at mag-aral gamit ang AI tools.

Mag-sign Up Mag-log In
Piliin ang susunod mong hakbang pagkatapos ng kabanatang ito Magpatuloy sa pagbabasa, pumili ng plano, o magpatuloy sa pag-aaral gamit ang AI.
Basahin ang susunod na kabanata 2 Kings 8 in Tagalog Unlocked Literal.

Mga Plano sa Pagbasa

Pumili ng plano kung gusto mong gawing paulit-ulit na gawi ang kabanatang ito.

Magtanong sa AI tungkol sa kabanatang ito

Magpatuloy sa AI study kung may mga tanong o mas malalim pa sa isang pagbabasa ang teksto.
Sundin ang mga temang binubuksan ng kabanatang ito Mga kaugnay na topic hub para sa mas malalaking tanong na maaaring nabuksan ng kabanatang ito.
Mag-browse ng lahat ng mga paksa

Bible passages about faith

A curated study hub for readers searching for faith, trust, assurance, and living dependence on God.

Bible passages about holiness

A curated Bible hub for readers searching for holiness, consecration, obedience, and life set apart for God.

Bible passages about identity

A curated Bible hub for readers searching for identity, belonging, adoption, purpose, and new life in Christ.

Bible passages about salvation

A curated Bible hub for readers searching for salvation, grace, new birth, rescue from sin, and life in Christ.