Numbers 13

Lee este capítulo con intención

Numbers 13 is the story of the twelve spies. At the LORD's word Moses sends one leader from each tribe, including Caleb and Hoshea, whom Moses renames Joshua, to scout Canaan and report on its people, cities, soil, and fruit. For forty days they travel the length of the land, pass through Hebron where the giant descendants of Anak live, and cut a cluster of grapes so heavy that two men carry it on a pole. Back at Kadesh they report that the land flows with milk and honey but its people are strong and its cities fortified. Caleb urges the people to go up at once, but the other spies spread a bad report: the people are giants, and we seemed like grasshoppers to ourselves and to them.

Abrir comentario del capítulo

Numbers 13 is the chapter where Israel stands at the door of the promised land and does not go in. The LORD tells Moses to send twelve leaders, one from every tribe, to scout the country, and Moses briefs them like a general: go up through the Negev into the hills, find out whether the people are strong or weak, whether the towns are camps or fortresses, whether the soil is rich, whether there are trees, and be brave, bring back some fruit. For forty days they walk the length of the land. At Hebron they see the sons of Anak, men of legendary size. In a valley nearby they cut a single cluster of grapes so heavy it takes two of them to carry it on a pole, and the valley is named for it. Then they come back to Kadesh and stand in front of the whole congregation with the fruit in their hands, and the report splits in the middle of a sentence. It really does flow with milk and honey; here is the proof. Nevertheless. The people are strong, the cities are walled, the giants are real, and the Amalekites, Hittites, Jebusites, Amorites, and Canaanites are everywhere. Caleb tries to quiet the crowd: we can certainly do this, let us go up now. The other ten answer with a report that grows as it is told, until the land is devouring its own people and the Israelites are grasshoppers, in their own eyes and, they are sure, in the giants' eyes too. Nobody in the majority report mentions God. That silence is the whole story, and the next chapter is its price.

Pasajes clave

Numbers 13:1-3 Numbers 13:17-20 Numbers 13:26-30 Numbers 13:31-33 Numbers 14:6-9 Hebrews 3:16-19

Historical and literary context

The scene is the Wilderness of Paran at Kadesh, on the southern edge of Canaan, a year or so after Sinai; Deuteronomy 1 retells the episode and adds that the people themselves asked for the reconnaissance. The route from the Negev through Hebron to Rehob near Lebo-hamath covers the whole length of the land, roughly 250 miles each way, which fits the forty days. The Anakim were remembered as a race of giants in the southern hills, and the note that Hebron was built seven years before Zoan, the Egyptian city of Tanis, is a rare synchronism. The Nephilim recall Genesis 6. The Valley of Eshcol, "cluster," near Hebron was famous for its vineyards, and the season of first ripe grapes is late summer.

How the chapter unfolds

Verses 1 to 16 give the command, the twelve names by tribe, and the renaming of Hoshea as Joshua. Verses 17 to 20 give Moses' briefing: where to go and what to find out about the people, the cities, the soil, and the trees, with the instruction to be brave and bring fruit. Verses 21 to 25 narrate the journey, the giants at Hebron, the grapes of Eshcol, and the forty days. Verses 26 to 29 give the report to Moses, Aaron, and the congregation, its good news and its "nevertheless." Verse 30 is Caleb's minority report. Verses 31 to 33 are the majority's bad report, ending with the grasshoppers.

Why this chapter matters

The chapter is the hinge of Israel's wilderness story: the failure of nerve it records leads in chapter 14 to forty years of wandering and the death of the exodus generation, and it became the Bible's standard example of unbelief, cited in Psalm 95 and Hebrews 3 and 4. Caleb and Joshua are the models of faith that acts on God's promise rather than on the odds. "We seemed like grasshoppers in our own sight" has named every crisis of confidence since. The grape cluster on a pole became the emblem of the land's abundance and, today, the logo of Israel's tourism ministry. The chapter also shows how the same facts produce faith in one report and fear in another.

Interpretive tension to watch

Both reports are accurate. The land is good and the cities are fortified; the difference between Caleb and the ten is not information but what they do with God's promise, which the ten never mention. Deuteronomy 1 says the people proposed the spying and Moses approved, while Numbers 13 has the LORD command it, and readers reconcile the two as a request granted or as a concession. "The land devours its inhabitants" in verse 32 contradicts the spies' own earlier report of milk and honey, which the narrative leaves standing as a sign of panic. Joshua's silence in this chapter, until he speaks with Caleb in the next, is also noted.

Preguntas para este capítulo

All twelve spies saw the same land. Why did ten come back afraid and two come back ready?
The bad report never mentions God. What happens to a decision when the promise is left out of the calculation?
"We seemed like grasshoppers in our own sight." How does the way you see yourself shape what you believe is possible?

Study with context

Use this as a chapter guide, then press deeper into the text itself. The goal is to slow down observation, notice structure, and ask better questions before jumping to conclusions.

Añadir a notas

1 नंतर परमेश्वर मोशेशी बोलला. तो म्हणाला, 2 “कनान देश हेरण्यासाठी काही लोकांस पाठव. हाच देश मी इस्राएल लोकांस देणार आहे. त्यांच्या बारा वंशानुसार प्रत्येकी एका सरदाराला पाठव.” 3 तेव्हा मोशेने परमेश्वराची आज्ञा मानून, लोक पारानाच्या रानात असताना हे सरदार पाठवले. ते सर्व इस्राएलाच्या वंशातील होते. 4 त्यांची नांवे अशी आहेत:रऊबेन वंशातला जक्कुराचा मुलगा शम्मुवा. 5 शिमोन वंशातला होरीचा मुलगा शाफाट. 6 यहूदा वंशातला यफुन्नेचा मुलगा कालेब. 7 इस्साखार वंशातला योसेफाचा मुलगा इगाल. 8 एफ्राईम वंशातला नूनाचा मुलगा होशा. 9 बन्यामीन वंशातला राफूचा मुलगा पलटी, 10 जबुलून वंशातला सोदीचा मुलगा गद्दीयेल, 11 योसेफ वंशातला (मनश्शे) सूसीचा मुलगा गद्दी, 12 दान वंशातला गमल्लीचा मुलगा अम्मीयेल. 13 आशेर वंशातला मीकाएलाचा मुलगा सतूर, 14 नफताली वंशातला बाप्सीचा मुलगा नहब्बी. 15 आणि गाद वंशातला माकीचा मुलगा गऊवेल. 16 मोशेने देश हेरावयास पाठवलेल्या लोकांची ही नांवे होती. (मोशेने नूनाचा मुलगा होशा ह्याचे नांव यहोशवा असे ठेवले.) 17 मोशेने कनान देश हेरण्यास पाठवताना लोकांस सांगितले की तुम्ही येथून नेगेब प्रांतामधून निघा आणि मग डोंगराळ प्रदेशात जा. 18 देश कसा आहे? तेथील लोक कसे आहेत! ते बलवान आहेत किंवा दुबळे आहेत? ते थोडे आहेत किंवा फार आहेत? ते पाहा व समजून घ्या. 19 ते राहतात तो देश कसा आहे? तो चांगला आहे किंवा वाईट आहे? ते लोक कशा प्रकारच्या नगरात राहतात? संरक्षणासाठी त्या नगरांभोवती कोट आहेत का? त्या नगरांची संरक्षण व्यवस्था बलवान आहे का? या सर्व गोष्टी पाहा व समजून घ्या. तेथील जमीन पीक घेण्यास 20 योग्य आहे का? त्या प्रदेशात झाडे आहेत का? तेथील काही फळे बरोबर घेऊन या. ते दिवस द्राक्षाच्या पहिल्या बहराचे होते. 21 म्हणून ते तो प्रदेश शोधायला निघाले. त्यांनी सीन रानापासून रहोब आणि लेबो हमाथपर्यंतच्या प्रदेशात शोध घेतला. 22 त्यांनी नेगेबमधून त्या प्रदेशात प्रवेश केला आणि ते हेब्रोनला गेले. हेब्रोन शहर मिसर देशातल्या सोअन शहराच्या सात वर्षे आधी बांधले होते. अहीमान शेशय आणि तलमय हे अनाकाचे वंशज तेथे राहत होते. 23 नंतर ते लोक अष्कोलच्या खोऱ्यात गेले. तेथे त्यांनी द्राक्षाच्या वेलीची एक फांदी तोडली. त्या फांदीला द्राक्षाचा घोसासहीत त्यांनी ती फांदी एका खांबावर ठेवली आणि दोघेजण ती आपल्या मधोमध ठेवून घेऊन गेले. त्यांनी बरोबर काही डाळिंबे व अंजीर ही घेतली. 24 त्या जागेला अष्कोल खोरे असे म्हणतात कारण तिथे इस्राएल लोकांनी द्राक्षाचा घड तोडला होता. 25 त्या लोकांनी त्या प्रदेशाचा चाळीस दिवस शोध घेतला. नंतर ते आपल्या छावणीत परत गेले. 26 इस्राएल लोकांची छावणी पारानाच्या वाळवंटात कादेशजवळ होती ते लोक मोशे, अहरोन आणि इस्राएलाच्या सर्व मंडळीजवळ गेले. त्यांनी मोशे, अहरोन आणि इतर लोकांस त्यांनी पाहिलेल्या गोष्टीविषयी सांगितले आणि त्या प्रदेशातली फळे त्यांना दाखवली. 27 ते लोक मोशेला म्हणाले, “तू आम्हास ज्या देशात पाठवले आणि आम्ही तेथे पोहचलो. आणि खचीत दूध व मध वाहणारा तो देश आहे आणि ही त्यातली काही फळे आहेत. 28 पण तेथे राहणारे लोक खूप शक्तीशाली आहेत. शहरे खूप मोठी आणि तटबंदीची आहेत. शहरांचे रक्षण चांगल्या प्रकारे होते. काही अनाकांच्या वंशाजानाही आम्ही पाहिले. 29 अमालेकी लोक नेगेबमध्ये राहतात. हित्ती, यबूसी आणि अमोरी डोंगराळ भागात राहतात. आणि कनानी लोक समुद्राजवळ आणि यार्देन नदीच्या काठावर राहतात.” 30 मोशेजवळच्या लोकांस गप्प बसण्यास सांगून कालेब म्हणाला, “परत जाऊन तो प्रदेश आपण घ्यायला पाहिजे. आपण तो प्रदेश सहज घेऊ शकू.” 31 पण जे लोक त्याच्याबरोबर तेथे गेले होते ते म्हणाले, “आपण त्यांच्याशी लढू शकणार नाही. ते आपल्यापेक्षा खूप शक्तीशाली आहेत.” 32 आणि त्या मनुष्यांनी इस्राएलाच्या सर्व लोकांस सांगितले की त्या प्रदेशातल्या लोकांचा पराभव करण्याइतके शक्तीशाली आपण नाहीत. ते म्हणाले, आम्ही जो प्रदेश पाहिला तो शक्तीशाली लोकांनी भरलेला आहे. ते लोक तिथे जाणाऱ्या कोणत्याही मनुष्याचा सहज पराभव करण्याइतके शक्तीमान आहेत. 33 आम्ही तिथे खूप नेफीलीम म्हणजे नेफीलीम घराण्यातील अनाकाचे वंशज पाहिले. त्यांच्यापुढे आम्ही स्वतःच्या दृष्टीने नाकतोड्यासारखे असे होतो अशी तुलना केली आणि त्यांच्या दृष्टीनेसुद्धा आम्ही तसेच होतो.

Convierte la lectura en estudio real

Regístrate para guardar versículos, tomar notas y estudiar con herramientas de IA.

Registrarse Iniciar Sesión

Elige tu próximo paso después de este capítulo Sigue leyendo, elige un plan o continúa estudiando con AI.

Leer el siguiente capítulo Numbers 14 in Marathi Bible.

Planes de Lectura

Elige un plan si quieres convertir este capítulo en un hábito repetible.

Pregunta a la IA sobre este capítulo

Continúa con el estudio de AI si el texto genera preguntas o presiona más profundo que una lectura.

Sigue los temas que este capítulo abre Centros de temas relacionados para las preguntas más amplias que este capítulo puede haber abierto.

Explorar todos los temas