Matthew 22

Study commentary

Ask AI

Matthew 22 is a day of confrontation in the temple during the last week of Jesus's life. It opens with a parable of a wedding banquet whose invited guests refuse to come, then records three attempts to trap Jesus, on taxes to Caesar, on the resurrection, and on the greatest commandment, each of which he turns into teaching. It ends with his own question about the Messiah as David's son and David's Lord, after which no one dares to ask him anything more.

Read more

Matthew 22 records one long day of questions, and it is worth noticing who asks them. Jesus has ridden into Jerusalem, overturned the tables in the temple, and told parables that the leaders recognized as being about themselves. Now they come at him in turn. First the Pharisees, with the Herodians beside them, bring the tax question, a trap with no safe answer: say yes and lose the crowd, say no and give Rome its charge. Jesus asks for the coin, asks whose image it bears, and returns the question to them with a second clause they had not asked about: give to God what is God's. Then the Sadducees, who did not believe in resurrection, bring a riddle about a woman married to seven brothers, and Jesus answers from the one part of Scripture they accepted, the books of Moses, arguing from a present tense that the God of Abraham is the God of the living. Then a lawyer asks which commandment is greatest, and receives the sentence that summarizes the whole Bible. Finally Jesus asks his own question, about how David could call his descendant "Lord," and no one can answer. The chapter opens with a banquet that the invited would not attend. By its end, the invitation has been made in public, and the guests have declined again.

Key passages

Matthew 22:1-14 Matthew 22:15-22 Matthew 22:29-32 Matthew 22:34-40

Historical and literary context

The chapter belongs to the days between Palm Sunday and the crucifixion, when Jesus taught openly in the temple courts and the religious authorities looked for a charge against him. The three questions come from different factions: the Pharisees allied with the Herodians on taxes, a politically explosive issue under Roman occupation; the Sadducees, the priestly aristocracy who denied resurrection, on the law of levirate marriage; and a lawyer from the Pharisees on the commandments. Each was designed to divide Jesus from the crowd or expose him to Rome.

How the chapter unfolds

Verses 1 to 14 are the parable of the wedding banquet, with its refusing guests, its open invitation to the crossroads, and its guest without wedding clothes. Verses 15 to 22 are the coin and the question about Caesar. Verses 23 to 33 are the Sadducees' riddle about seven brothers and Jesus's answer from the burning bush: God "is not the God of the dead, but of the living." Verses 34 to 40 are the greatest commandment, love of God and love of neighbor, on which "all the Law and the Prophets hang." Verses 41 to 46 are Jesus's counter-question from Psalm 110, which silences his opponents.

Why this chapter matters

Two of the most quoted sayings of Jesus are here. "Give to Caesar what is Caesar's, and to God what is God's" has shaped Christian thinking about political authority for two thousand years, refusing both rebellion and idolatry of the state. The double love command, quoting Deuteronomy 6 and Leviticus 19, is Jesus's own summary of the entire Bible. His argument for resurrection from a present-tense verb, "I am the God of Abraham," and his reading of Psalm 110 show how he read Scripture: closely, and as testimony to himself.

Interpretive tension to watch

The parable ends with a guest thrown out for lacking wedding clothes, though he was gathered in from the streets. What do the clothes represent, and why is the open invitation not the end of the story? Readers have answered with righteousness, repentance, or the grace one must actually put on; the parable leaves the question sharp on purpose. Its last line, "many are called, but few are chosen," has been read very differently across Christian traditions.

Questions for this chapter

  • Whose image is on the coin, and whose image is on the people holding it? How does Genesis 1:27 sit behind Jesus's answer about Caesar?
  • Jesus tells the Sadducees they are mistaken because they know neither the Scriptures nor the power of God. Which of the two is easier to neglect?
  • If all the Law and the Prophets hang on love of God and neighbor, what in your reading of the Bible needs to be re-hung on those two nails?

Study with context

Use this as a chapter guide, then press deeper into the text itself. The goal is to slow down observation, notice structure, and ask better questions before jumping to conclusions.

Add to Notes
1 A Jezus, odpowiadając, znowu mówił do nich w przypowieściach tymi słowy: 2 Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił wesele swemu synowi. 3 I posłał swe sługi, aby wezwali zaproszonych na wesele, ale oni nie chcieli przyjść. 4 Ponownie posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę, zabito moje woły i tuczne zwierzęta i wszystko jest gotowe. Chodźcie na wesele. 5 Lecz oni zlekceważyli to i odeszli, jeden na swoje pole, a inny do swego kupiectwa; 6 A inni schwytali jego sługi, znieważyli [ich] i zabili. 7 Gdy król to usłyszał, rozgniewał się, a posławszy swoje wojska, wytracił tych morderców i spalił ich miasto. 8 Potem powiedział swoim sługom: Wesele wprawdzie jest gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni. 9 Idźcie więc na rozstaje dróg i zaproście na wesele wszystkich, których spotkacie. 10 Wtedy słudzy ci wyszli na drogi i zgromadzili wszystkich, których spotkali, złych i dobrych. I [sala] weselna napełniła się gośćmi. 11 A gdy król wszedł, aby zobaczyć gości, ujrzał tam człowieka, który nie był ubrany w strój weselny. 12 I zapytał go: Przyjacielu, jak tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego? A on zaniemówił. 13 Wtedy król powiedział sługom: Zwiążcie mu nogi i ręce, weźcie go i wrzućcie do ciemności zewnętrznych. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. 14 Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych. 15 Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by go usidlić w mowie. 16 I posłali do niego swoich uczniów [wraz] z herodianami, którzy powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdziwy i drogi Bożej w prawdzie nauczasz, i nie zważasz na nikogo. Nie oglądasz się bowiem na osobę ludzką. 17 Powiedz nam więc, jak ci się wydaje: Czy wolno płacić podatek cesarzowi, czy nie? 18 Ale Jezus poznał ich niegodziwość i powiedział: Czemu wystawiacie mnie na próbę, obłudnicy? 19 Pokażcie mi monetę podatkową. I podali mu grosz. 20 A on ich zapytał: Czyj to wizerunek i napis? 21 Odpowiedzieli mu: Cesarza. Wtedy powiedział im: Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga. 22 A gdy to usłyszeli, zdziwili się, zostawili go i odeszli. 23 Tego dnia przyszli do niego saduceusze, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go: 24 Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś umrze, nie mając dzieci, to jego brat ma ożenić się z jego żoną i wzbudzić potomstwo swemu bratu. 25 Było więc u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a nie mając potomstwa, zostawił żonę swemu bratu. 26 Podobnie drugi i trzeci, aż do siódmego. 27 A w końcu po wszystkich umarła też ta kobieta. 28 Żoną którego z tych siedmiu będzie więc przy zmartwychwstaniu? Gdyż wszyscy ją mieli [za żonę]. 29 A Jezus im odpowiedział: Błądzicie, nie znając Pisma ani mocy Boga. 30 Przy zmartwychwstaniu bowiem ani nie będą się żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie Boga w niebie. 31 A co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga: 32 Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych. 33 A tłumy, słysząc to, zdumiewały się jego nauką. 34 Lecz gdy faryzeusze usłyszeli, że zamknął usta saduceuszom, zeszli się razem. 35 I jeden z nich, znawca prawa, wystawiając go na próbę, spytał: 36 Nauczycielu, które przykazanie w prawie jest największe? 37 A Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem. 38 To jest pierwsze i największe przykazanie. 39 A drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie. 40 Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy. 41 A gdy faryzeusze byli zebrani, Jezus ich zapytał: 42 Co sądzicie o Chrystusie? Czyim jest synem? Odpowiedzieli mu: Dawida. 43 I powiedział im: Jakże więc Dawid w Duchu nazywa go Panem, mówiąc: 44 Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy? 45 Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, to jakże może być jego synem? 46 I nikt nie mógł mu odpowiedzieć ani słowa. Od tego też dnia nikt nie śmiał go więcej pytać.

Turn reading into real study

Sign up to bookmark verses, take notes, and study with AI-powered tools.

Sign Up Log In
Choose your next step after this chapter Keep reading, choose a plan, or keep studying with AI.
Read the next chapter Matthew 23 in Uwspółcześniona Biblia Gdańska.

Reading Plans

Choose a plan if you want to turn this chapter into a repeatable habit.

Ask AI

Continue with AI study if the text raises questions or presses deeper than one reading.
Follow the themes this chapter opens Related topic hubs for the larger questions this chapter may have opened.
Browse all topics

Bible passages about faith

A curated study hub for readers searching for faith, trust, assurance, and living dependence on God.

Bible passages about prayer

A curated Bible hub for readers searching for prayer, dependence, boldness before God, and persevering intercession.

Bible passages about identity

A curated Bible hub for readers searching for identity, belonging, adoption, purpose, and new life in Christ.

Bible passages about salvation

A curated Bible hub for readers searching for salvation, grace, new birth, rescue from sin, and life in Christ.