Matthew 11

Leia este capítulo com intenção

Matthew 11 turns on a question and ends with an invitation. John the Baptist, in prison, sends to ask whether Jesus is the one to come; Jesus answers by pointing to what is happening, the blind see, the lame walk, the poor hear good news, and calls John the greatest born of women and the Elijah who was to come. He compares the generation to children who will dance to no tune, since John was called a demoniac and the Son of Man a glutton. He denounces Chorazin, Bethsaida, and Capernaum for not repenting. Then he thanks the Father for revealing these things to children, claims that no one knows the Father but the Son, and says: come to me, all who are weary, and I will give you rest.

Abrir comentário do capítulo

Matthew 11 begins with a question from a prison cell. John the Baptist, who had announced Jesus at the Jordan, is in Herod's dungeon and has heard reports that do not sound like the axe and fire he preached. He sends to ask: are you the one, or should we look for someone else? Jesus does not say yes. He says, tell John what you see. The blind see, the lame walk, lepers are clean, the deaf hear, the dead are raised, the poor hear good news, and blessed is anyone who is not tripped up by me. Then he turns to the crowd and defends John in the highest terms any man has been given: not a reed, not a courtier, a prophet and more, the messenger promised by Malachi, the greatest ever born, and yet outranked by the smallest person in the kingdom. The mood darkens. This generation is like children who will not play any game: John fasted and they called him possessed; Jesus feasts and they call him a drunk who keeps bad company. The towns where he did most of his miracles get the hardest words in Matthew, harder than Sodom. And then, without warning, the chapter opens into a prayer. Jesus thanks his Father for hiding these things from the clever and showing them to children, claims that only the Son knows the Father, and turns to everyone within earshot with the invitation that has never stopped being heard: come to me, all of you who are worn out and loaded down, and I will give you rest.

Passagens-chave

Matthew 11:2-6 Matthew 11:7-15 Matthew 11:16-19 Matthew 11:25-27 Matthew 11:28-30 Isaiah 35:5-6

Historical and literary context

John had been imprisoned by Herod Antipas at Machaerus for condemning his marriage, and his question reflects the expectation, voiced in his own preaching, of a Messiah who would bring fire and judgment rather than healing. Jesus' answer strings together phrases from Isaiah 35 and 61. Chorazin, Bethsaida, and Capernaum were the Galilean towns of Jesus' ministry, and Tyre, Sidon, and Sodom the Old Testament's bywords for pagan wickedness. The children's game in the marketplace, weddings and funerals, was a real one. The yoke was a rabbinic image for the law and for a teacher's instruction, and "rest for your souls" quotes Jeremiah 6:16.

How the chapter unfolds

Verse 1 is the transition from the mission discourse. Verses 2 to 6 give John's question and Jesus' answer. Verses 7 to 15 are Jesus' testimony about John: not a reed, not a courtier, more than a prophet, the messenger of Malachi, the greatest born of women yet less than the least in the kingdom, and Elijah. Verses 16 to 19 are the parable of the children and the verdict on a generation that rejects both John and Jesus. Verses 20 to 24 are the woes on the three towns. Verses 25 to 27 are the thanksgiving and the claim of mutual knowledge between Father and Son. Verses 28 to 30 are the invitation to the weary.

Why this chapter matters

Verses 28 to 30, "Come to Me, all you who are weary and burdened, and I will give you rest," are among the most loved words in the Gospels, read at funerals, hospital beds, and every occasion of exhaustion, and "My yoke is easy and My burden is light" defined Christian discipleship as rest rather than load. Verse 27 is the closest Matthew comes to the language of John's Gospel about the Son and the Father, and has been called a thunderbolt from the Johannine sky. "Wisdom is vindicated by her actions" and the picture of a generation that will neither dance nor mourn have named the reflex of rejecting every messenger.

Interpretive tension to watch

John's doubt sits oddly beside his earlier confidence at the Jordan, and readers differ on whether he was wavering, testing, or asking on his disciples' behalf; Jesus praises him without answering the question directly. Verse 12, the kingdom "subject to violence" and the violent laying claim to it, is one of the most disputed sayings in Matthew, read as persecution of the kingdom or as forceful entry into it. The woes on the towns imply that God knew what Tyre and Sodom would have done, which raises questions about judgment and foreknowledge. And the "easy yoke" is still a yoke, which the chapter does not deny.

Perguntas para este capítulo

John, in prison, asks whether Jesus is really the one. Have you ever doubted because God did not act the way you expected?
This generation called John a demoniac and Jesus a glutton. What excuses do people use today to dismiss every kind of messenger?
Jesus offers rest and then hands over a yoke. What is the difference between his yoke and the burdens people are already carrying?

Study with context

Use this as a chapter guide, then press deeper into the text itself. The goal is to slow down observation, notice structure, and ask better questions before jumping to conclusions.

Adicionar às notas

1 येशूने त्याच्या बारा शिष्यांना आज्ञा सांगण्याचे संपविल्यावर तो तेथून निघाला आणि गालील प्रांतातील गावामध्ये फिरून शिकवू आणि उपदेश करू लागला. 2 बाप्तिस्मा करणारा योहान तुरूंगात होता. त्याने ख्रिस्त करीत असलेल्या कामाविषयी ऐकले. तेव्हा त्याने आपल्या काही शिष्यांच्या हाती निरोप पाठवला. 3 आणि त्यास विचारले, “जो येणार होता, तो तूच आहेस? किंवा आम्ही दुसऱ्याची वाट पाहावी?” 4 येशूने उत्तर दिले, “जे तुम्ही ऐकता व पाहता ते योहानाला जाऊन सांगा. 5 आंधळे पाहतात. पांगळे चालतात. कुष्ठरोगी शुद्ध होतात, बहिरे ऐकतात, मरण पावलेले उठवले जातात व गरिबांना सुवार्ता सांगण्यात येते. 6 जो कोणी माझ्यामुळे अडखळत नाही तो धन्य आहे.” 7 मग ते जात असता येशू योहानाविषयी लोकांशी बोलू लागला, तुम्ही वैराण प्रदेशात काय पाहायला गेला होता? वाऱ्याने हलविलेला बोरू काय? 8 तुम्ही काय पाहायला गेला होता? तलम वस्त्रे घातलेल्या मनुष्यास पाहायला गेला होता काय? तलम वस्त्रे घालणारे राजाच्या घरात असतात. 9 तर मग तुम्ही बाहेर कशाला गेला होतात? संदेष्ट्याला पाहायला काय? होय. मी तुम्हास सांगतो आणि संदेष्ट्यांपेक्षाही अधिक मोठा असा त्याला. 10 त्याच्याविषयी असे लिहिण्यात आले आहे की, पाहा, मी माझ्या दूताला तुझ्यापुढे पाठवतो तो तुझ्यासाठी मार्ग तयार करील. 11 मी तुम्हास खरे सांगतो की, स्त्रीयांपासून जन्मलेल्यांमध्ये बाप्तिस्मा करणारा योहान याच्यापेक्षा मोठा असा कोणी झाला नाही, तरीही स्वर्गाच्या राज्यात जो अगदी लहान आहे तो त्याच्यापेक्षा मोठा आहे. 12 बाप्तिस्मा करणारा योहान याच्या दिवसापासून आतापर्यंत लोक स्वर्गाच्या राज्यावर जोराने हल्ला करीत आहे आणि हल्ला करणारे ते हिरावून घेतात. 13 कारण योहानापर्यंत सर्व संदेष्टे व नियमशास्त्र यांनी भविष्य सांगितले. 14 आणि जर तुम्ही ते स्वीकारण्यास तयार असाल तर येणारा एलीया तो हाच आहे. 15 ज्याला ऐकायला कान आहेत तो ऐको. 16 या पिढीला मी कोणती उपमा देऊ? जी बाजारात बसून आपल्या सोबत्यांना हाक मारतात त्यांच्यासारखी ही पिढी आहे. ती म्हणतात. 17 आम्ही तुमच्यासाठी संगीत वाजवले तरी तुम्ही नाचला नाहीत. आम्ही विलाप केला तरी तुम्ही ऊर बडवून घेतले नाही. 18 योहान काही न खाता व पिता आला, पण ते म्हणतात त्यास भूत लागले आहे. 19 मनुष्याचा पुत्र खातपीत आला. ते म्हणतात, पाहा, हा खादाडा व दारूबाज, जकातदार व पापी लोकांचा मित्र, परंतु ज्ञानाची योग्यता त्याच्याद्वारे घडणाऱ्या योग्य गोष्टीमुळे ठरते. 20 तेव्हा ज्या नगरांमध्ये त्याने सर्वात जास्त चमत्कार केले होते त्या नगरातील लोकांनी पश्चात्ताप केला नाही, म्हणून येशूने त्यांना दोष दिला. 21 “हे खोराजिना नगरा, तुझा धिक्कार असो, हे बेथसैदा नगरा तुझा धिक्कार असो, कारण तुमच्यामध्ये जी पराक्रमाची कृत्ये करण्यात आली ती जर सोर व सिदोन यांच्यामध्ये केली असती तर त्यांनी त्वरेने पूर्वीच गोणपाट नेसून व अंगाला राख फासून पश्चात्ताप केला असता. 22 पण मी तुम्हास सांगतो की, न्यायाच्या दिवशी सोर व सिदोन या शहरांना तुमच्यापेक्षा अधिक सोपे जाईल. 23 आणि तू कफर्णहूम शहरा, तू आकाशापर्यंत उंच होशील काय? तू नरकापर्यंत खाली जाशील, कारण जे चमत्कार तुझ्यामध्ये करण्यात आले ते जर सदोमात करण्यात आले असते तर ते नगर आतापर्यंत टिकले असते. 24 पण मी तुम्हास सांगतो की, न्यायाच्या दिवशी तुमच्यापेक्षा सदोम नगराला सोपे जाईल.” 25 मग येशू म्हणाला, “हे पित्या, आकाशाच्या व पृथ्वीच्या प्रभू मी तुझे उपकार मानतो कारण तू या गोष्टी ज्ञानी व बुद्धीमान लोकांपासून गुप्त ठेवून बालकासारखे अशिक्षित आहेत त्यांना तू प्रकट केल्या. 26 होय पित्या, तू हे केलेस, कारण खरोखर तुला हेच योग्य वाटले होते. 27 माझ्या पित्याने मला सर्वकाही दिले आहे आणि पित्यावाचून कोणी पुत्राला ओळखीत नाही आणि पुत्रावाचून ज्याला प्रकट करायची पुत्राची इच्छा आहे त्याच्याशिवाय कोणीही पित्याला ओळखीत नाही. 28 अहो जे थकलेले व ओझ्याने लादलेले असे सर्व तुम्ही मजकडे या आणि मी तुम्हास विसावा देईन. 29 मी अंतःकरणाने लीन व नम्र आहे, म्हणून माझे जू आपणावर घ्या, माझ्यापासून शिका, म्हणजे तुमच्या जीवास विसावा मिळेल. 30 कारण माझे जू सोपे आहे आणि माझे ओझे हलके आहे.”

Transforme leitura em estudo de verdade

Cadastre-se para salvar versículos, fazer anotações e estudar com ferramentas de IA.

Cadastrar Entrar

Escolha seu próximo passo após este capítulo Continue lendo, escolha um plano ou continue estudando com AI.

Ler o próximo capítulo Matthew 12 in Marathi Bible.

Planos de leitura

Escolha um plano se quiser transformar este capítulo em um hábito repetível.

Pergunte à IA sobre este capítulo

Continue com o estudo de AI se o texto levantar questões ou pressionar mais fundo que uma leitura.

Siga os temas que este capítulo abre Hubs de tópicos relacionados para as questões maiores que este capítulo pode ter aberto.

Navegar por todos os tópicos